REVIEW

Review: Jordsjo - Pastoralia (lp)


Eric de Boer | 31 mei 2021

Na het prachtige Nattfiolen keert het Noorse Jordsjø terug met een vierde studioalbum. Pastoralia borduurt voort op zijn folky progressieve voorganger, maar het duo verbreedt haar horizon duidelijk. Een heerlijke reis naar een vrolijke, zomerse wereld is het resultaat.

Nattfiolen (2019) was al een meesterwerkje van Jordsjø, dat uiteindelijk en geheel terecht hoog in mijn jaarlijst wist te eindigen. De band van multi-instrumentalist Håkon Oftung en drummer Kristian Frølund bracht op dat album een sprookjeswereld samen, met daarin een wonderlijke mix van natuur, folklore en jaren zeventig progressieve rock. Pastoralia is dan ook geen verrassing voor wie de band volgt, want ook hier zijn die elementen ruimschoots vertegenwoordigd.

Voor Pastoralia heeft het duo de spreekwoordelijke muzikale trukendoos helemaal opengetrokken. Naast de door Oftung verzorgde zang, fluit, Mellotron en toetsen en het drumwerk van Frølund liet het duo zich aanvullen door diverse artiesten uit de Noorse progressieve scene om de op dromen gebaseerde nieuwe werken luister bij te zetten. Ola Mile Bruland (Actionfredag), Håkon Knutzen, Vilde Mortensen Storesund, Mats Lemjan, Christian Meaas Svendsen en Åsa Ree (MEER, Tusmørke, Wobbler) werkten aan het album mee, dat de reis voorstelt naar Pastoralia, een fictieve plek in het noorden van Noorwegen, waar elke dag gelijk is aan tropische nachten en de mensen in de bossen dansen rond open vuur.

Het resultaat is dan ook een muzikale uitbreiding van de dromerige, verhalende folkrock die op Jord en Nattfiolen al te horen waren. Veel rustige folkpassages, af en toe een progressieve uitspatting die nooit extreem lyrisch wordt en veel instrumentale stukken. Enorm melodieus, af en toe een klein beetje melancholisch en rijk aan invloeden van toen en nu. Jazeker, vooral het vroege Genesis schijnt nogal door in de tracks, terwijl ook de nodige jazzy invloeden zich laten gelden. Het maakt van Pastoralia een groeiplaat die pas na meerdere luisterbeurten echt tot z’n recht komt. En niet eens omdat de muziek zo complex is, maar meer omdat je telkens weer nieuwe dingen ontdekt. Een leuke reis om samen met Jordsjø te ondernemen.

De heren kleuren muzikaal gezien nooit echt buiten de lijntjes, maar zoeken de randjes eerder op in perfectie van uitgesponnen melodielijnen, aangevuld met de vele dwarsfluit- en Mellotron melodieën. Daarnaast is de akoestische gitaar flink aanwezig op het album, wat met de geweldige vondst van het toevoegen van een basklarinet, een traditionele contrabas en viool voor een zinnenprikkelende luisterervaring zorgt. Vocalen worden schaars toegepast op het album, wat eigenlijk heel goed werkt. Jordsjø speelt met verschillende lengtes van nummers en zelfs de twee korte instrumentale tracks voegen wat toe aan het concept dat de band neerzet.

Pastoralia is een compleet album met een kop en een staart, dat tot een prachtige apotheose komt in de track Jord III. Een duidelijk terugkerend thema in de werken van de band (voortbordurend op het eerste album), waarin werkelijk prachtig pianospel de inleiding biedt tot een sprookjesachtig geheel waarin alle elementen van folk, jazz en progressieve klanken nog eens ruimschoots aan bod mogen komen. Met gesproken woorden, fijne percussie, de klarinet en een heerlijk dreigend einde van de toetsen.

Jordsjø levert met Pastoralia weer een fantastisch progressief folkalbum af, dat ondanks een ogenschijnlijk ingetogen karakter een weelde aan melodieën, instrumentale huzarenstukjes en voor de geest uitdagende stukken herbergt. Deze toch wel vrolijke reis naar het fictieve land in het bosrijke noorden van Noorwegen is er eentje die je graag maakt, keer op keer. Het prachtige artwork, afkomstig van Sindre Foss Skancke, draagt daar tevens prima aan bij.

De klank van Pastoralia past nog steeds goed in de jaren zeventig-stijl die de band zo adoreert, hoewel het geheel meer open klinkt dan Nattfiolen. De opname en productie zijn prima verzorgd en de lp is bijna geheel vrij van artefacten. Alleen was mijn persing aan het begin van de openingstrack voorzien van een kraakje dat zelfs een wasbeurt op de platenwasmachine niet kon verhelpen. Vermoedelijk een individueel geval en verder niet storend. Laat jezelf meevoeren in de fictieve dromenwereld en geniet, want Pastoralia is wederom een geheimtip voor progressieve fijnproevers.

Muziek: 8,7
Klank: 8
Kwaliteit persing: 6,6
Label: Karisma Records
Speelduur: 43:37 minuten
Website: jordsjo.bandcamp.com
Luister dit album via Tidal
Luister dit album via Qobuz

EDITORS' CHOICE